Ze względu na czas i mechanizm powstawania, przepukliny dzielimy na wrodzone i nabyte.

Wrodzone wynikają z nieprawidłowego rozwoju płodu i ujawniają się tuż po porodzie lub we wczesnym niemowlęctwie. Współczesne metody diagnostyczne pozwalają na stwierdzenie tych nieprawidłowości już w życiu płodowym. Jakkolwiek przepukliny wrodzone stanowią duży problem, zajmują się nimi chirurdzy dziecięcy.

Przepukliny nabyte to zmiany jakie powstają w czasie życia człowieka. Choć wszystkie przyczyny nie są do końca poznane, aby zrozumieć mechanizm ich powstawania musimy zapoznać się nieco z anatomią. W ciele człowieka występują obszary o naturalnie słabszej konstrukcji. Znajdują się one w miejscach, gdzie przechodzą z jednej do drugiej jamy ciała duże naczynia krwionośne, nerwy czy inne struktury. Również pozostałość po życiu płodowym czyli pępek stanowi osłabione miejsce. Tam gdzie mięśnie, łączą się ze sobą lub z kośćmi jak to ma miejsce w okolicy pachwiny także występują osłabione miejsca.

Te osłabione miejsca w powłoce brzucha, w których powstaje przepuklina będziemy nazywaćwrotami przepukliny.

Jeżeli uwzględnimy zakres i miejsce wrót przepukliny, możemy wyróżnić:

• przepuklinę pachwinową
• przepuklinę udową
• przepuklinę mosznową
• przepuklinę lędźwiową
• przepuklinę pępkową i okołopępkową
• przepuklinę kresy białej

Najczęściej występują przepukliny w okolicy pachwiny. Istnieją dwa rodzaje przepuklin umiejscawiające się w tej okolicy: przepuklina pachwinowa i udowa. Przepuklina pachwinowa częstsza jest u mężczyzn, zaś udowa u kobiet. Różnica wynika z anatomicznej budowy miednicy u obu płci. U pań kanał pachwinowy, który jest miejscem powstawania przepuklin pachwinowych jest wąski gdyż nie zawiera żadnych ważnych narządów. U panów w kanale tym przebiega tak zwany powrózek nasienny czyli nasieniowód wraz z naczyniami krwionośnymi, nerwami i mięśniem dźwigaczem jądra. Powoduje to jego poszerzenie i większe możliwości wpychania się tu zawartości jamy brzusznej. Po licznych porodach zaś ulega poszerzeniu kanał udowy, leżący poniżej pachwiny, a stanowiący wrota przepukliny udowej.

Blizna pooperacyjna stanowi miejsce osłabione powstałe na skutek działania chirurga. Po operacjach w obszarze jamy brzusznej mogą wystąpić dwa powikłania. Pierwsze to ewentracja czyli po polsku wytrzewienie. Polega ona na całkowitym rozejściu się rany pooperacyjnej, często również zerwaniu szwów skórnych i wydostaniu się jelit na zewnątrz. Zjawisko to występuję zazwyczaj po ciężkich operacjach u bardzo wyniszczonych chorych np. po wycięciu nowotworu lub innych poważnych interwencjach.

W niektórych przypadkach po operacji powolnemu rozejściu ulega powięź, czyli mocna tkanka pokrywająca mięśnie. Zwłaszcza jeżeli rana ropiała, chory jest otyły, ma cukrzycę czy astmę powodującą napady kaszlu. Po kilku tygodniach lub miesiącach od operacji w bliźnie pojawia się powiększające się uwypuklenie. Powstaje przepuklina pooperacyjna